Posts

CHAPTER 6: Anim-na-Libo't Limang Daan

  CHAPTER 6 Anim-na-Libo't Limang Daan "Ang pag-iipon ay hindi mabilisang takbuhan. Kailangan ng tiyaga, disiplina, at malinaw na goal para sa bawat pisong inilalagay mo sa alkansya." Alam ni Joie na unti-unti pa lang magiging popular ang YouTube noong 2005. Kaya habang hinihintay niya ang tamang pagkakataon, ginamit niya ang halos isang taon at kalahati para mag-ipon. Mula Hunyo 2004 hanggang Nobyembre 2005, naging bahagi na ng routine niya ang pagtitipid. Araw-araw na paglalakad pauwi sa Gibraltar kasama ang kanyang BFF na si Mae. Pagbaon ng pagkain at tubig mula sa bahay. Pagtitiis na huwag bumili sa canteen. Pagtuturo sa mga batang kapitbahay. At ang minsanang pangangaroling tuwing Pasko. Maliit lang ang bawat halaga. Pero kapag pinagsama-sama, may nabubuo rin. Pagsapit ng huling linggo ng Nobyembre 2005, isinara ni Joie ang pinto ng kanyang kuwarto. Tahimik niyang inilabas mula sa ilalim ng kama ang lumang lata ng biskuwit. "Oka...

CHAPTER 5 : Ang Sining ng Pagpaparaya

  CHAPTER 5 Ang Sining ng Pagpaparaya "Hindi lahat ng problema sa pamilya kailangang ayusin agad. Minsan, mas mabuting magparaya, umintindi, at huwag magtanim ng sama ng loob." Pagpasok ng taong 2005, habang patuloy ang tahimik na pag-iipon ni Joie at ang halos araw-araw na paglalakad niya pauwi kasama ang kanyang BFF na si Mae, may isang bagay sa bahay na hindi pa rin nagbabago. Ang relasyon niya kay Kuya Mike. Sa tatlong magkakapatid, silang dalawa ang marahil pinakalamig ang samahan. Hindi naman palaging nag-aaway. Pero madalas, maikli ang sagot ni Kuya Mike sa kanya. Minsan, kahit simpleng bagay lang, napapansin ni Joie na mabilis itong mainis. Sa edad na dalawampu ngayong 2005, nasa second semester pa rin si Kuya Mike ng third year sa Criminology. Dapat sana ay malapit na siyang makatapos. Pero dahil sa hirap ng buhay, hindi naging madali ang pag-aaral niya. At bilang panganay, alam ni Joie na hindi rin madaling dalhin ang pressure na kailangan mong...

CHAPTER 4: Ang Munting Raketera ng Gibraltar

  CHAPTER 4 Ang Munting Raketera ng Gibraltar "Kung baon lang ang aasahan ko, baka college na ako bago ko mabili ang camera at computer. Kailangan kong gamitin ang utak at talent ko para kumita nang kaunti." Pagsapit ng mga huling linggo ng Nobyembre 2004, naisipan ni Joie na bilangin ang laman ng kanyang lumang lata ng biskuwit. Halos limang buwan na siyang nag-iipon mula nang bumalik siya sa taong 2004. Isa-isa niyang inilatag sa ibabaw ng kama ang mga barya at perang papel na naipon niya. Sa mga araw na maganda ang panahon at nakakalakad sila ni Mae pauwi mula City High, nakakapagtabi siya ng ₱ 18.00 . Kapag maulan naman at kailangan niyang sumakay ng jeep pauwi, ₱ 11.00 lang ang naitatabi niya. At kapag Sabado, Linggo, o walang pasok dahil sa bagyo, wala rin siyang naiipon. Matagal niyang binilang ang pera. Hanggang sa tuluyan siyang napangiti. ₱ 1,450.00. "Not bad..." bulong niya. Pero ilang segundo lang ang lumipas, napabuntong-hini...

CHAPTER 3: Ang Estratehiyang "Sakto Lang"

  CHAPTER 3 Ang Estratehiyang "Sakto Lang" "Sa buhay, hindi kailangang ikaw ang pinakamaliwanag na bituin para magtagumpay. Minsan, mas okay na tahimik ka lang habang unti-unti mong binubuo ang pangarap mo." Dahil ang isip ni Joie ay galing sa isang 34-year-old na guro, parang madali na lang para sa kanya ang mga lessons sa First Year High School sa Baguio City National High School. Algebra? Basic. English? Sisiw. Araling Panlipunan? Kabisado na niya ang karamihan sa mga petsa at detalye bago pa man buksan ng teacher nila ang textbook. Noong unang buwan ng klase, tuwing may recitation, madalas ay automatic na nakataas ang kamay ni Joie. Sanay kasi siyang sumagot. Pero isang araw, matapos niyang masagot ang isang tanong sa Science tungkol sa isang concept na hindi pa naman nila gaanong napag-aaralan, matagal siyang tinitigan ng teacher nila. "How did you know that?" Natigilan si Joie. Bigla siyang kinabahan. Oops. Bawal magpahala...